Ανέκδοτα εμπνευσμένα απ’ το ’40

Μεγάλοι ιταλογερμανικοί αγώνες στο «Φόρουμ Μουσολίνι», το νέο στάδιο της Ρώμης. Οι Ιταλοί αθλητές σημειώνουν αποτυχίες. Τα αγωνίσματα έχουν τελειώσει και δεν μένει παρά ο Μαραθώνιος. Σ’ αυτόν συγκεντρώνεται το ενδιαφέρον των θεατών.
-Αυτόν τουλάχιστον δεν πρέπει να τον χάσουμε, σκέφτεται ο Ντούτσε. Φωνάζει τον Ιταλό αφέτη.
-Αντόνιο, του λέει, είναι ζήτημα γοήτρου. Πρέπει να νικήσουμε στο Μαραθώνιο. Κοίταξε να φιλοτιμήσεις τους αθλητές μας…
Ο αφέτης έδωσε κατηγορηματική υπόσχεση στο δικτάτορα ότι όλα θα κανονιστούν. Και την ώρα που έδινε την εκκίνηση, ο Αντόνιο έσκυψε και κάτι ψιθύρισε στους Ιταλούς αθλητές, που ξεκίνησαν σαν βολίδες. Κι όχι μόνο εκέρδισαν το Μαραθώνιο, αλλ’ είδαν κι έπαθαν στο τέλος για να τους σταματήσουν.
-Μπράβο, Αντόνιο! τον συγχάρηκε ο Ντούτσε. Πώς όμως τα κατάφερες;
-Nτούτσε μου, απάντησε ο αφέτης, τους είπα μια λέξη.
-Tι τους είπες; ρώτησε περίεργος ο Μουσολίνι.
-Τσολιάς!!


(Από το βιβλίο του Χατζηπατέρα-Φαφαλιού, Μαρτυρίες 1940-1941, εκδόσεις Κέδρος).
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s