Νάμουν του σταύλου έν’ άχυρο,
ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός
στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά
και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του
γύρω στο μέτωπό του.

Να λάμψω από τη λάμψη του
κι’ εγώ σαν διαμαντάκι
κι’ από τη θεία του πνοή
να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ
κι’ εγώ από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του
των Μάγων η λατρεία.

Νάμουν του σταύλου ένα άχυρο
ένα φτωχό κομμάτι
Την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός
στον ήλιο του το μάτι.

Κωστής Παλαμάς
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s