Τὰ ἑλληνικὰ λαμπρύνουν καὶ φωτίζουν τὸ νοῦ

«Πρέπει νὰ στερεώνετε σχολεῖα ἑλληνικὰ καὶ νὰ φωτίζονται οἱ ἄνθρωποι, διότι διαβάζοντας τὰ ἑλληνικά, τὰ ηὕρα ὁποῦ λαμπρύνουν καὶ φωτίζουν τὸ νοῦ τοῦ μαθητοῦ ἀνθρώπου…».
»Τέκνα μου ἀγαπητὰ ἐν Χριστῷ, διατηρήσατε γενναίως καὶ ἀτρομήτως τὴν ἱερὰν ἡμῶν θρησκείαν καὶ τὴν γλῶσσαν τῶν πατέρων, διότι ἀμφότερα ταῦτα χαρακτηρίζουσι τὴν φίλτατην ἡμῶν πατρίδα καὶ ἄνευ τούτων τὸ ἔθνος ἡμῶν καταστρέφεται».

Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς
Advertisements

Ἡ ἀρετή εἶναι τιμιώτερη ἀπό κάθε ἐξουσία

Ὁ βασιλιάς Βασίλειος ἔλεγε πρός τόν γυιό του Λέοντα: «Παιδί μου, ὅπως μέ τό βασιλικό ἀξίωμα εἶσαι ἀνώτερος ἀπό ὅλους τούς ὑπηκόους σου, ἔτσι φρόντισε νά τούς νικήσης καί μέ τήν ἀρετή, διότι ἡ ἀρετή εἶναι τιμιώτερη ἀπό κάθε ἐξουσία. Καί, ἑπομένως, ἄν ὡς πρός τό ἀξίωμα εἶσαι ἀνώτερος ὅλων τῶν ἄλλων, ὡς πρός τήν ἀρετή, ὅμως, ὑπάρχουν ἄλλοι πού εἶναι ἀνώτεροί σου, τότε, εἶσαι μέν βασιλεύς, ὅμως ὡς πρός τό ὑποδεέστερο μέρος τῆς βασιλείας· ἐνῶ ὡς πρός τό ἀνώτερο καί τιμιώτερο, πού εἶναι ἡ ἀρετή, δέν εἶσαι. Καί ἐπί πλέον εἶσαι ὑποταγμένος στό βασίλειο ἐκείνου, πού σέ ξεπερνᾶ κατά τήν ἀρετή».

῏Ηταν, πράγματι, πολύ εὐτυχισμένοι οἱ ἄνθρωποι πού ἔζησαν κατά τόν περίφημο χρυσοῦν αἰῶνα. Διότι τότε κανείς δέν μποροῦσε νά γίνη ἀνώτερος ἀπό τούς ἄλ­λους, ἄν δέν ἦταν ἐναρετώτερος ἀπό ἐκείνους. Καί τότε μόνον περιῆλθε τό βασίλειο στήν διοίκησι τῶν Σοφῶν ὅταν στόχος ἦταν τό κοινό καλό καί ὄχι ἡ ἐξουσία.
᾽Ενῶ στούς ἀξιοδακρύτους αὐτούς καιρούς μας, οἱ ἄρχοντες δέν φροντίζουν καθόλου γιά τούς ὑπηκόους τους. Περνοῦν τόν καιρό τους δοξαζόμενοι καί ὑπερηφανευόμενοι μέσα στό κράτος τῆς ἐξουσίας τους. Δέν ἐνδιαφέρονται γιά τήν ἐκπλήρωσι τῶν καθηκόντων τους, ἀλλά γιά τήν αὔξησι τῆς προσωπικῆς τους περιουσίας. Δέν ἐπιδίδονται στήν μελέτη βιβλίων, ἀλλά στήν σύναξι χρημάτων. Δέν ἐξυπηρετοῦν κανέναν χωρίς ἀμοιβή. Καί, τέλος, θεωροῦν τόν ἑαυτό τους καλύτερο ἀπό τούς ὑπηκόους τους, ἐπειδή τούς ἔκανε ἀνωτέρους τό ἀξίωμα. Τόν καλό, ὅμως, δέν τόν κάνει τό ὀξίωμα, ἀλλά ἡ ἀρετή· δέν τόν κάνει ὁ βαθμός τοῦ ἀξιώματος, ἀλλά ἡ ἁγία ζωή.


Πηγή: Ἀπό τό βιβλίο «ΚΡΙΣΙΣ ΗΓΕΣΙΑΣ», τῆς Ὀρθοδ. Χριστ. Ἀδελφότητος ΛΥΔΙΑ.

Άγιοι Κύρος και Ιωάννης οι Ανάργυροι και η Αγία Αθανασία με τις τρεις θυγατέρες της Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία


Οι Άγιοι Μάρτυρες Κύρος και Ιωάννης άθλησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 305 μ.Χ.). Ο Άγιος Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια, ενώ ο Άγιος Ιωάννης καταγόταν από την Έδεσσα της Μεσοποταμίας.

Όταν ξέσπασε ο διωγμός του Διοκλητιανού, ο Άγιος Κύρος πήγε σε ένα παραθαλάσσιο τόπο της Αραβίας και, αφού περιεβλήθηκε το μοναχικό σχήμα, κατοίκησε στον τόπο αυτό.

Ο Άγιος Ιωάννης πήγε στα Ιεροσόλυμα και εκεί άκουσε για τα θαύματα που επιτελούσε ο Άγιος Κύρος. Στην συνέχεια μετέβη στην Αλεξάνδρεια. Από εκεί, αφού από διάφορες φήμες έμαθε που διέμενε ο Άγιος Κύρος, πήγε και τον βρήκε και έμεινε μαζί του. Τα θαύματα των Αγίων Αναργύρων συνέγραψε ο Άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων, διότι οι Άγιοι θεράπευσαν τα μάτια του.

Κατά την περίοδο του διωγμού συνελήφθη και η Αγία Αθανασία, που ήταν χήρα, καθώς επίσης και οι τρεις θυγατέρες της Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία. Η είδηση τάραξε τον Κύρο και τον Ιωάννη. Έτσι οι Άγιοι, επειδή φοβήθηκαν μήπως αυτές δειλιάσουν από την σκληρότητα των βασανιστηρίων, εξαιτίας της αδυναμίας της φύσεως της γυναίκας, έσπευσαν κοντά τους και έδιναν σε αυτές θάρρος, ενώ παράλληλα προετοιμάζονταν και οι ίδιοι για το μαρτύριο. Και πράγματι, συνελήφθησαν και αυτοί και οδηγήθηκαν στον ηγεμόνα. Εκεί διακήρυξαν με παρρησία και θάρρος την πίστη τους στον Θεό. Μάταια ο ηγεμόνας ζητούσε να κάμψει την ανδρεία της μητέρας, δείχνοντας σε αυτή τις θυγατέρες της και επιρρίπτοντάς της την ενοχή. Εκείνη, αφού στράφηκε προς τις θυγατέρες της, τις ενίσχυε λέγουσα ότι η σωματική ωραιότητα είναι πρόσκαιρη, ενώ στην αιωνιότητα διατηρείται η ομορφιά της ψυχής του ανθρώπου αθάνατη. Αυτές δε έλεγαν προς την μητέρα τους ότι αισθάνονταν μεγάλη χαρά, επειδή έμελλε να φύγουν από τον μάταιο αυτό κόσμο μαζί της για την αγάπη του Χριστού και να μην χωρισθούν ποτέ από κοντά της. Ο ηγεμόνας εξαγριώθηκε και διέταξε να τους υποβάλουν σε πολλά και σκληρά βασανιστήρια. Μετά από τα βασανιστήρια αποκεφάλισαν διά ξίφους τον Άγιο Κύρο και τον Άγιο Ιωάννη, το έτος 292 μ.Χ.. Έτσι μαρτύρησαν και η Αγία Αθανασία με τις τρεις θυγατέρες της. Τον βίο και το μαρτύριο αυτών έγραψε ο Σωφρόνιος ο Σοφιστής.

Η Σύναξη αυτών ετελείτο στο Μαρτύριο που είχε ανεγερθεί προς τιμήν τους και βρίσκεται στην περιοχή Φωρακίου.


Ἀπολυτίκιον

Ὡς Ἀθλοφόροι εὐκλεεῖς τοῦ Σωτῆρος, καὶ ἰατῆρες τῶν ψυχῶν καὶ σωμάτων, Ἀνάργυροι ἐκλάμπετε ἐν πάσῃ τὴ γῆ, νόσων μὲν ἰώμενοι, ἀνωδύνως τὰ βάρη, χάριν δὲ πορίζαντες, τοὶς βοώαιν ἀπαύστως χαίρετε κρήναι θείων δωρεῶν, Κῦρε θεόφρον, καὶ Ἰωάννη ἔνδοξε.

Επιμέλεια: Κατηχητικό Σχολείο Οσίας Παρασκευής, Νέας Καλλικράτειας.
πηγή:www.saint.gr