Πειρασμός… ἤ ἁγιασμός;


Τό καλοκαίρι ζέστανε τή γῆ. Ἀλάφρωσε τά μέλη μας μαζί καί τήν ψυχή μας πού ζητᾶ νά δραπετεύσει ἀπό τήν φυλακή τοῦ μόχθου της. Ὅσο κι ἄν μᾶς λιγόστεψαν τό ἔχει μας, ὅσο κι ἄν πλέον δέν ἀντέχουμε ἤ μᾶλλον ἐπειδή πιά δέν ἀντέχουμε, ὅλοι θά νοσταλγοῦμε διακοπές – ἔστω γιά λίγο, ἔστω μέ ἐλάχιστα, ἔστω κάπου κοντά. «Διακοπές» – διαμαρτυρήθηκα κατάκοπη, καθώς διόρθωνα τά τελευταῖα γραπτά. «Ποῦ φέτος τέτοια πολυτέλεια» – ἀπάντησε θλιμμένα ἡ μητέρα μου. «Μά ἴσως καί καλύτερα» – τό ξανασκέφτηκε. «Αὐτό τό καλοκαίρι σκέτος πειρασμός!».

Διαβάστε περισσότερα »

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s