Σαν παιδί…


Έκλεισα τα μάτια και είδα όνειρο
δρόμους σε γαλάζιους ουρανούς,
τα άνοιξα κι αντίκρισα αδιέξοδα
σύνορα κι ανείπωτους φραγμούς.

Σαν παιδί τριγυρνώ μες στους δρόμους
κι οι φωνές με τρομάζουν
στους σκληρούς πέφτω πάνω τους νόμους των ανθρώπων
που αυστηρά με δικάζουν.

Γύρω μου κραυγές, πανό, συνθήματα,
χέρια υψωμένα σε γροθιές,
μέσα μου ένα ατέλειωτο παράπονο
λέξεις που απέμειναν βουβές.

Σαν παιδί τριγυρνώ μες στους δρόμους
κι οι φωνές με τρομάζουν
στους σκληρούς πέφτω πάνω τους νόμους των ανθρώπων
που αυστηρά με δικάζουν.


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s