Εικόνα

Ἀπολυτίκιον τῶν Θεοφανείων

Advertisements

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ


Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρύζω. Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.

Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.

Σήμερα η Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους· αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ο Θεός, ανατρέπονται οι φυσικοί νόμοι.

Διαβάστε περισσότερα »

Η σημασία της γεννήσεως του Χριστού για τον άνθρωπο.


Το ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής πριν από τα Χριστούγεννα, παρμένο από την αρχή του ευαγγελίου του Ματθαίου, περιέχει την κατά σάρκα γενεαλογία του Χριστού και εν συνεχεία την οικονομία του Θεού για την εκ Πνεύματος Αγίου και εκ Παρθένου Μαρίας γέννησή του. Στη σημασία του γεγονότος αυτού για τον κάθε άνθρωπο ας στρέψουμε για λίγο την προσοχή μας.

Διαβάστε περισσότερα »

Οἱ Ἅγιοι ὁ πλοῦτος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ δικός μας πλοῦτος


Τοῦ Νίκου Νικολαΐδη
Καθηγητῆ Θεολογικῆς Σχολῆς
Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Προκαλεῖ ἐντύπωση, γιατί μέσα στό λειτουργικό χρόνο καί χῶρο τῆς Ἐκκλησίας μας τονίζεται καί προβάλλεται τόσο ἔντονα ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων. Τά Μηναῖα, δώδεκα τόν ἀριθμό, ἕνα γιά κάθε μήνα, εἶναι ἔμπλεα ἀπό μνῆμες καί ἀκολουθίες Ἁγίων. Μελωδοί καί ὑμνογράφοι ἔχουν συνθέσει καί συνθέτουν πλῆθος ὕμνων, καί σέ πολλά εἴδη τῆς λειτουργικῆς μας ποίησης, προκειμένου νά ἐξάρουν τή μνήμη καί τό βίο τῶν Ἁγίων. Καί αὐτή ἡ ἔξαρση δέν εὑρίσκεται μόνο καταχωρισμένη μέσα στά ἐν χρήσει λειτουργικά βιβλία, ἀλλά ὑπάρχει σέ πολύ μεγαλύτερο ὄγκο θησαυρισμένη σέ ἄλλους τόπους. Παράλληλα συναξαριστές, κατά καιρούς, ἔχουν ἀναλάβει νά διασώσουν τήν ἱστορική πορεία καί τό ἔργο τῶν Ἁγίων.
Ἀλλά ἡ παρουσία τῶν Ἁγίων δέν περιορίζεται καί δέν ἐξαντλεῖται μόνο μέ τά πιό πάνω.

Διαβάστε περισσότερα »

Λόγος εις την Πεντηκοστή Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου

Λόγος μα΄ εις την Πεντηκοστή


Ε. Την Πεντηκοστή εορτάζουμε καί την παρουσία του Αγίου Πνεύματος καιί την πραγματοποίηση της υποσχέσεως καιί την εκπλήρωση της ελπίδας. Το μυστήριο, πόσο και μεγάλο είναι και σεβαστό! Τελειώνουν λοιπόν όσα έχουν σχέση με το σώμα του Χριστού, ή μάλλον με τη σωματική παρουσία Του(1). Διότι διστάζω να πω τα σωματικά, εφ' όσον κανένας λόγος δεν μπορεί να με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα να είχε απαλλαγεί από το σώμα [ο Χριστός](2). Αρχίζουν δε όσα έχουν σχέση με το Άγιο Πνεύμα(3). Ποια δε ήταν όσα έχουν σχέση με το Χριστό; Η Παρθένος, η γέννηση, η φάτνη, το σπαργάνωμα, οι άγγελοι που τον δοξάζουν, οι ποιμένες που τρέχουν προς Αυτόν, η διαδρομή του αστέρα, η προσκύνηση και η προσφορά των δώρων από τους μάγους, ο φόνος των νηπίων από τον Ηρώδη, ο Ιησούς που φεύγει στην Αίγυπτο, που επιστρέφει από την Αίγυπτο, που περιτέμνεται, που βαπτίζεται, που δέχεται την μαρτυρία από τον ουρανό, που πειράζεται, που λιθάζεται για μας (για να μας δώσει υπόδειγμα κακοπάθειας υπέρ του Λόγου) που προδίνεται, που προσηλώνεται [στον Σταυρό], που θάπτεται, που ανασταίνεται, που ανεβαίνει [στους ουρανούς]. Από αυτά και τώρα υφίσταται πολλά από τους μισόχριστους μεν, αυτά που Τον ατιμάζουν και τα υπομένει (διότι είναι μακρόθυμος)· από τους φιλόχριστους δε, αυτά που Του αποδίδουν τιμή. Και αναβάλλει να ανταποδώσει όπως σ' εκείνους την οργή, έτσι σε μας την αγαθότητα· επειδή ίσως σ' εκείνους μεν δίνει καιρό μετανοίας, σε μας δε δοκιμάζει τον πόθο, εάν δεν λιποψυχούμε και δεν αποκάμουμε στις θλίψεις και στους αγώνες για την ευσέβεια· όπως ακριβώς ορίζεται από την θεία οικονομία και τα ανεξιχνίαστα κρίματά Του, με τα οποία κυβερνά με σοφία τη ζωή μας. Όσα λοιπόν αναφέρονται στο Χριστό είναι αυτά' και τα πέρα απ' αυτά θα τα δούμε ενδοξότερα [στη βασιλεία των ουρανών] και μακάρι και μεις να φανούμε [δοξασμένοι από το Θεό]. Όσα δε αναφέρονται στο Άγιο Πνεύμα, παρακαλώ το Πνεύμα να έλθει εντός μου και να μου δώσει(4) λόγο όσον επιθυμώ κι' αν όχι τόσον, αλλ' όσος απαιτείται σ' αυτή την περίπτωση. Πάντως όμως θα έλθει με εξουσία δεσποτική, και όχι με τρόπο δουλικό, ούτε περιμένοντας πρόσταγμα, όπως νομίζουν μερικοί. Διότι πνέει όπου θέλει, καί σ' όσους θέλει, και όποτε και όσο θέλει. Μ' αυτόν τον τρόπο εμείς εμπνεόμαστε να νοούμε και να μιλούμε για το Άγιο Πνεύμα.

Διαβάστε περισσότερα »